Een kort verslag van Terneuzen - De Drie Torens.
Voor deze competitie had ik nogal wat problemen. Twee sterke spelers
vertrokken (Q & A) en in de week  drie serieuze afzeggingen (Kurt, Chris en
Jordi).
Met de maatregel van het  terugtrekken van het tweede uit de Zeeuwse
hoofdklasse heeft het eerste een  beetje lucht. We konden vrijelijk
beschikken over Wilfried (back to the  roots), Bart (na het foutje van
Souburg vorig seizoen nu echt debuterend) en Jaap (altijd in voor spektakel
en voor niemand bang, dus op het derde bord).

Wilfried (6) was het eerste klaar. 'Degelijk' geopend voor zijn doen - niets
geofferd en dus feitelijk met een pion meer; een gelijkwaardige  stelling,
afruilen, remise.
Albert Jan (5) idem. Goed gespeeld; op het  einde had zijn tegenstander
dreigend twee lopers , maar toen die werden  geneutraliseerd werd het vlot
remise.
Bart (7) won bij zijn debuut netjes.  En gemene dreiging met paard en dame
naar f2 - en dezelfde dame wees ook naar  de ongedekte toren op a1 - zorgde voor materiaalwinst. In arren moede offerde  de tegenstander nog en stuk,maar dat leverde niets op. Punt!
Jaap (3)  speelde tegen zijn sterke tegenstander uitstekend. Dreiginkjes hier
en daar  kostten de witspeler veel tijd. The art of proposing a draw at the
right  moment leverde een half punt op.
Renzo (4)had in een Sveshnikov een erg  onduidelijke stand. Het materiaal
dunde zienderogen uit. Over een  remiseaanbod van zijn tegenstander hoefde Renzo niet lang na te denken.  Prima!
Gosse (2) speelde secuur, getergd. De tegenstander verzuchtte bij de  rokadeop zet 20 'dat mocht toch nog?'  en
werd verrast door Dd7. Dat viel  twee
ongedekte lopers aan. Als hij in plaats van te rokeren Td8 en h5  hadgespeeld was het nog een stevig robbertje knokken geworden; nu werd  hij kansloos opgebracht. Punt!
Philip (8) kon het niet bolwerken. Hij had  de hele tijd redelijk gestaan,
maar op het eind, met ongelijke lopers, kan  hij de snel opkomende rechtsback van zwart niet meer stoppen.  Jammer.
Matthieu (1) had het tweepaardenspel gespeeld - en dan sta je een  pion
achter. Een veelbelovende stelling leverde niets op. Een vaag wit dame  offer zette het bord in vuur en vlam. Uiteindelijk, bij 4-3 voor ons gaf  hij
remise. Nadien kwam Mat erachter dat hij misschien toch
nog had  kunnen winnen. Teambelang, goed gedaan, jochie!

Uiteindelijk gewonnen  met 4.5-3.5. Voor de partij had ik daarvoor getekend, gezien onze ernstige  aderlating. Met inzet gespeeld.
Foppe de Haan zei ooit: 'Als er eentje wordt  uitgestuurd en de anderen
werken 10% harder, dan zijn we weer met elf.' Zo is  het. Zo hebben we
gespeeld; op karakter.

Ik ben trots op mijn  mannen!

Gosse Kamminga, teamleider (voorlopig met ei).